کرگدن نامه

مجموعه ای از تحقیقات "وحید نیک قلب"در حوزه ی کشف دلایل ایجاد سوراخ لایه ی اُزُن !!!...

عقاید یک دلقک...
نویسنده : وحید نیک قلب - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢۱
 

 

Contemporary-art-10500

نام تابلو:Depression ، سبک:Abstract Paiting

 اکثر ما در اطراف خودمون افرادی رو می شناسیم که به خاطر گرفتار شدن در روابط عشقی و یا از دست رفتن عشق های آتشین و یا شکست های عشقی تبدیل به انسان هایی افسرده و دپرس شدن و چه بلاها که سر خودشون نیاوردن. شاید بسیاری از ما (و البته خود بنده) به مسخره کردن این افراد بپردازیم و با خنده و تمسخر، خودمون رو از این جماعت جدا کنیم. و حتی درباره آخر و عاقبت شوم و نتایج اسف بار این وابستگی ها داد سخن بدهیم که: هیچ چیز مثل "آزادی از قید تعلق" نیست ( به قول شخصیت اصلی داستان "خداحافظ گاری کوپر") اما زندگی وقتی روی دیگر خودش رو نشون میده که خودت دچار این سردرگمی های عشقی و وابستگی های عاطفی بشی. اون جاست که سر دو راهی مهمی قرار می گیری که نتیجه اش هم کاملا معلومه. شخصا کسی رو نمیشناسم که بین افکار تجرد طلبانه و عشق آتشین، اولی رو انتخاب کرده باشه (در اینجا منظور از عشق آتشین هر جنس مخالفی رو که از قد و هیکلش خوشت بیاد نیست. این قضیه در ادامه همون بحث ضیافت افلاطون بیان میشه و ...).

  ما در زندگی با افراد گوناگونی از جنس مخالف و موافق خودمون روبرو میشیم. اما اون ها که تاثیر ویژه روی روحیات ما می گذارن تعداد خیلی محدودی هستند و وای به حال تویی که ناگهان میفهمی درباره هرچی به این و اون گفتی اشتباه کردی. تویی که داستان "شیخ صنعان" رو پیش خودت یه طنز مینیمال فرض می کردی، حالا حاظر میشی همه چیزت رو سر چیزی که قبلا بی ارزش میدونستی به باد بدی. حتی غرور آهنینت.

نمی دونم چرا، ولی این روزا همش یاد یه شعری می افتم که دست از سرم بر نمیداره. دوست دارم اینجا بنویسمش. نمی دونم شاعرش کیه، اهل کجاست، ایرانیه یا آفریقایی یا آمریکای جنوبی یا هر قبرستون دیگه، اما می دونم تو چه حال و هوایی بوده که این شعرو گفته...

 

 اگر می‌خواهی ترکم کنی

لبخند را فراموش نکن

کلاه، می‌تواند از یادت برود

دستکش،

دفترچه‌ی تلفنت

و هر آن چیزی که باید به دنبالش برگردی

...

...

...

در ناگهان برگشت،

گریانم می‌بینی

و...

ترکم نمی‌کنی

 اگر می‌خواهی بمانی

لبخندت را فراموش نکن

حق داری زادروزم را از یاد ببری

و مکان اولین بوسه‌مان

و دلیل اولین دعوای‌مان

اما اگر می‌خواهی بمانی

آه نکش

لبخند بزن . . .

بمان !

من تو را نمی شناسم ،

اما می خواهم وقتی بمیری

که بدانی

...

...

...

عشق  کسی بوده ای


 
 
امام جمعه ارومیه نشان درجه یک شجاعت گرفت!!!
نویسنده : وحید نیک قلب - ساعت ٩:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٦
 

 حسنی زمانی گفته بود: "آثار باستانی دو نوع هستند. آنهایی که در خدمت اسلام هستند باید حفظ شوند و بقیه باید تخریب و نابود شوند"

به گزارش خبرگزاری فارس، محمود احمدی نژاد، روز یکشنبه (۱۴ فروردین - سوم آوریل) در جلسه اعضای هیئت دولت ایران این نشان را به آقای حسنی اعطا کرده است.

به گزارش فارس، آقای حسنی به خاطر سابقه مبارزاتی خود در زمان پیش از انقلاب؛ مبارزه با مخالفان کرد ایران در سالهای نخست پس از پیروزی انقلاب اسلامی و حضور در جنگ ایران و عراق، به دریافت این نشان را دریافت کرده است.

حسنی در سالهای نخست پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مخفی گاه پسر خود را که از هواداران گروه فدائیان خلق بود، به ماموران کمیته انقلاب اسلامی گزارش کرد که در نهایت به اعدام او انجامید.

پیش تر نیز، مدیرکل سازمان میراث فرهنگی آذربایجان غربی از سازمان میراث فرهنگی ایران تقاضا کرده بود که نام غلام رضا حسنی در فهرست "آثار معنوی" ثبت شود.

اسدالله علیزاده، مدیرکل سازمان میراث فرهنگی آذربایجان غربی، اسفند ماه سال ۸۸ به خبرگزاری ایلنا گفته بود که امیدوار است نام آقای حسنی، امام جمعه ارومیه به عنوان میراث فرهنگی ایران به ثبت برسد.

آقای علیزاده گفته بود که امام جمعه ارومیه در وقایع اوایل انقلاب اسلامی ایران در استان ارومیه و برخورد با گروه هایی نظیر حزب دموکرات و کومله کردستان ''نقش اساسی" داشته و از "عناصر کلیدی" در منطقه نقده بوده و غلام رضا حسنی شایسته آن است که نامش در فهرست آثار معنوی ایران ثبت شود.

حسنی سالهاست به عنوان امام جمعه شهر ارومیه فعالیت می کند و موضع گیری های سیاسی او در خطبه های نماز جمعه این شهر در سالهای گذشته مورد انتقاد بسیاری از اصلاح طلبان قرار گرفته و طنز نویسان سیاسی ایران، از نظریه های سیاسی او در آثارشان استفاده کرده اند.

آقای حسنی در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۸) در مصاحبه با هفته نامه چلچراغ گفته بود: "آثار باستانی دو نوع هستند. آنهایی که در خدمت اسلام هستند باید حفظ شوند و بقیه باید تخریب و نابود شوند".

نشان شجاعت از نشان‌های مهم رسمی در ایران است که بنا بر سوابق افراد و پس از ارزیابی کمیته ای در همین ارتباط، اعطا می شود.